محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

مقدمه 8

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

جابلاقى « 1 » مصنف كتاب قوانين الاصول ، وغنايم الايام ، ومرشد العلوم وغيرها تلمّذ نمود ، و از بركت تربيت انفاس آن وحيد دوران از فضلاء عالى شأن شد ، و بعد از آن چندى در خدمت والد بزرگوار به استفاده مشغول گرديد ، وبرخى از ايّام را در مجلس شريف بندگان مستغنى الالقاب فريد الدهر وحيد العصر جناب مير سيد على طباطبائى « 2 » از مستمعين افادات شرعيّه مىبود « 3 » » . در جاى ديگر مىنويسد : امامت جمعه و جماعت ، واجراى حدود وامورات شرعيّه به خدمتش مرجوع ، و به آئين شايسته به انجام مىرسانند ، وبسيار گوشه‌گير وعُزلت طلبند ، و در مجلس تا به حدّ ضرورت نرسد لب به سخن نمىگشايند ، ادنى تلميذش اگر با او دعوى همسرى بلكه برترى كند اصلًا ملول ورنجور نمىشوند ، وبسيار است كه در عالى مجلسش شاگردان لب به افاده گشوده‌اند و آن بزرگوار از جمله مستمعان است ، غضب را گاهى در مزاجش راهى نيست ، هر كه با او بدى كند به جز احسان چيزى نمىيابد . بعد از والد بزرگوار هر كه اندك سواد عربى داشت عَلَمِ

--> ( 1 ) - ميرزاى قمى . ( 2 ) - صاحب رياض . ( 3 ) - مرآة الاحوال : 162 .